Rolly Brings

  • Mit freundlicher Genehmigung von Rolly Brings/Facebook


    Heinrich-Heine-auf-Kölsch-Projekt:
    Deutschland - Ein Wintermärchen / Dütschland - E Wintermärche 004
    -
    [Caput I - et jeiht wigger]
    -
    Ich kenn die Wies, ich kenn dä Tex,
    Ich kenn och die Häre Verfasser,
    Ich weiß, se drunke steekum Wing
    Un prädichte öffentlich Wasser.
    -
    E neu Leed, e besser Leed,
    Oh Fründe, well ich üch deechte!
    Mer welle he op Ääden allt
    Et Himmelrich erreechte.
    -
    Mer welle op Ääden jlöcklich sin,
    Un welle nit mih darve;
    Verschlemme soll nit dä fuule Buch
    Wat fließije Häng erworve.
    -
    Et wääß henidden Brut jenoch
    För alle Minschekinder,
    Och Ruse un Myrte, Schönheit un Loss,
    Un Zuckerääze nit minder.
    -
    Jo, Zuckerääze för allemann,
    Subaal die Schote baschte!
    D'r Himmel üvverlooße mer
    Dä Engele un dä Mösche.
    -
    Un waaße uns Flüjele noh dem Dud,
    Su welle mer üch besöke
    Do bovven, un mer, mer esse met üch
    Die sillichste Taate un Koche.
    -
    E neu Leed, e besser Leed,
    Et klingk wie Fleute un Jeije!
    Et Miserere es vörbei,
    Die Stervejlocke schweije.
    -
    Die Jungfrau Europa es verlovv
    Mem schöne Freiheitsgenius,
    Se lijje beids sich en de Ärm,
    Se schwelje em eeschte Kuss.
    -
    Un fählt dä Paafesään dobei,
    Die Ih weed jültich nit minder -
    Vivat dä Tuppes! Vivat die Bruck!
    Vivat die zokünftije Kinder!
    -
    E Huhzickskarmen es mi Leed,
    Dat bessere, dat neue!
    En minger Siel jonn op
    Die Stään' vun hühkster Weihe -
    -
    Bejeisterte Stääne, se lühe wild,
    Zerfleeße en Flammebääch -
    Ich föhl mich wunderbar erstark,
    Ich künnt Eichebäum zerbreche!
    -
    Zick ich op dütsche Ääd he trodt,
    Durchströme mich Zaubersäff -
    Dä Riese hät widder de Mamm beröhrt,
    Un et wooße im neu die Kräff.



    Keine Fotobeschreibung verfügbar.

  • Caput II
    -
    Alldiewiel die Kleine vun Himmelsloss
    Tirileet hät un musizeet,
    Woodt vun dä preußische Zollbeampte
    Minge Koffer visiteet.
    -
    Beschnüffelten alles, kromten eröm
    En Hemder, Botze, Täschedöcher;
    Se sooke noh Spetze, noh Bijouteriee,
    Och noh verbodde Böcher.
    -
    Ehr Jecke, die ehr em Koffer sökt!
    He wäädt ehr nix entdecke!
    Die Contreband, die met meer reis,
    Die han ich em Kopp dren steche.
    -
    He han ich Spetze, die finger sin
    Wie die vun Brüssel un Mechelen,
    Un pack ich ens ming Spetze us,
    Se wääde üch stechele un hechele.
    -
    Em Kopp drag ich Bijouteriee,
    Dä Zokunff ehr Krundemante,
    Dä Tempelschmuck vum neue Jott,
    Dem jroße Unbekannte.
    -
    Un vill Böcher drage ich em Kopp!
    Ich darf et üch versechere,
    Minge Kopp es e quiddelich Vujjelness
    Vun konfiszeelije Böcher.
    -
    Jläuvt meer, en Satan singer Bibliothek
    Kann et nix Schlemmeres jevve;
    Se sin jefährlicher noch wie die
    Vun Hoffmann von Fallersleben! -
    -
    Ne Passascheer, dä nevven meer stund,
    Bemerkte meer, ich hätt
    Jetz vör meer dä preußische Zollverein,
    Die jroße Douanekett.
    -
    "Dä Zollverein" - bemerkte hä -
    "Weed unser Volksdum bejründe,
    Hä weed dat zerspletterte Vatterland
    Zo einem Janze verbinge.
    -
    "Hä jitt die üüßere Einheit uns,
    Die sujenannte materielle;
    Die jeistije Einheit jitt uns die Zensur,
    Die wohrhaff ideelle -
    -
    "Sei jitt die ennere Einheit uns,
    Die Einheit em Denke un Senne;
    En einich Dütschland deit uns nut,
    Einich noh usse un enne."




    Ist möglicherweise ein Schwarz-Weiß-Bild von eine oder mehrere Personen und Innenbereich

  • Caput III
    -
    Zo Ooche, em ahle Dom, litt
    Carolus Magnus bejrave.
    (Mer muss in nit verwääßele met Karl
    Mayer, dä lääv en Schwaben.)
    -
    Ich mööch nit dut un bejrave sin
    Als Kaiser zo Ooche em Dom;
    Vill leever läävt ich als kleine Poet
    Zo Stukkert am Neckarstrom.
    -
    Zo Ooche langwiele sich op d'r Stroß
    Die Hüng, se flehe ungertänich:
    Jevv uns ne Fooßtrett, oh Frembling, dat weed
    Villeich uns zerstreue e winnich.
    -
    Ich ben en dem langwielije Ness
    E Stündche erömjeschlendert.
    Soch widder preußisch Militär,
    Hät sich nit ärch verändert.
    -
    Et sin die jraue Mäntel noch
    Met dem huhe rude Krage -
    (Dat Rut bedück Franzoseblot,
    Sung Körner*) en fröhere Dage.)


    Noch immer dat hölze pedantisch Volk,
    Noch immer ne räächte Winkel
    En jeder Bewäjung, un em Jeseech
    Dä enjefrore Dünkel.
    -
    Se stelze noch immer su stief eröm,
    Su kääzejrad jeschniejelt,
    Als hädden se verschleck dä Stock,
    Womet mer se domols jeprüjelt.
    -
    Jo, janz verjing die Foochtel nie,
    Se drage sei jetz em Ennere;
    Dat trauliche 'Du' weed immer noch
    Aan dat ahle 'Er' erennere.
    -
    Dä lange Schnäuzer es eijentlich nor
    Vum Zoppdum en neuere Phas':
    Dä Zopp, dä ihmols hingen hing,
    Dä hängk jetz unger d'r Nas.

    -
    Nit üvvel jefeel meer dat neue Kostüm
    Vun dä Reuter, dat muss ich lovve,
    Besonders die Pickelhaub, dä Helm,
    Met dä stöhlerne Spetz noh bovven.
    -
    Dat es su ritterdümlich un mahnt
    Aan die Vörzick ehr holde Romantik,
    Aan die Burgfrau Johanna von Montfaucon,
    Aan dä Freihär Fouqué, Uhland, Tieck.
    -
    Dat mahnt aan et Meddelalder su schön,
    Aan Edelknäächte un Knappe,
    Die em Hätze jedrage die Treu
    Un op d'r Fott e Wappe.
    -
    Dat mahnt aan Krützzoch un Turneer,
    Aan Minne un fromm Deene,
    Aan die unjedruckte Glaubenszick,
    Wo noch kein Zeidung eruskom.
    -
    Jo, jo, dä Helm jefällt meer, hä zeuch
    Vum allerhühkste Wetz!
    Ne künninglije Enfall wor et!
    Et fählt nit die Pointe, die Spetz!
    -
    Nor förch ich, wann e Jewedder entsteiht,
    Trick leich su en Spetz
    Erav op ör romantisch Haup
    Dem Himmel sing modernste Bletz'! - -




    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings
    Opjepass! Dat Wintermärche weed fottjesatz ...





    Keine Fotobeschreibung verfügbar.

  • Caput IV ( ... et jeiht wigger ... )
    -
    Zo Kölle kom ich spät ovends aan,
    Do hoot ich ruusche dä Rhingfloss,
    Do fächelte mich allt dütsche Luff,
    Do föhlte ich ehre Enfloss -
    -
    Op minge Appetit. Ich oß
    Do Eierkoche met Schinke,
    Un weil hä ärch jesalze wor,
    Moot ich och Rhingwing drinke.
    -
    Dä Rhingwing jlänz noch immer wie Jold
    Em jröne Römerjlas,
    Un drinks du e paar Schobbe ze vill,
    Su steich hä dir en de Nas.
    -
    En de Nas steich e Prickele su söß,
    Mer kann sich vör Wonn nit looße!
    Et drevv mich rus en die dämmrije Naach,
    En die widderhallije Jasse.
    -
    Die steine Hüüser loorte mich aan,
    Wie wann se wollte meer bereechte
    Lejende us ahlverscholle Zick,
    Dä hellije Stadt Kölle ehr Jescheechte.
    -
    Jo, he hät ens die Klerisei
    Ehr fromm Wese jedrevve,
    He han die Dunkelmänner jeherrsch,
    Die Ulrich von Hutten beschrevve.
    -
    Dä Meddelalder-Cancan woodt he
    Jedanz vun Mönche un Nönncher;
    He schrevv Hochstraaten, dä Menzel vun Kölle,
    Die jefftije Denunziazöncher.
    -
    Die Scheiterhaufeflamm hät he
    Böcher un Minsche verschlunge;
    Die Jlocke woodte jelück dobei
    Un Kyrie Eleison jesunge.
    -
    (C) Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )





    Ist möglicherweise eine Abbildung

  • aput IV ( ... et jeiht wigger ... )
    -
    Doch süch! Do em Mondsching
    Dä kolossale Jesell!
    Hä rach verdüüvelt schwatz empor,
    Dat es dä Dom vun Kölle.
    -
    Hä sollt för d'r Jeis die Bastille sin,
    Un die lestije Römlinge daachte:
    En dem Riesekerker weed
    Die dütsche Vernunff verschmaachte!
    -
    Do kom dä Luther, un hä hät
    Si jroß "Halt!" jesproche -
    Zick dem Dach blevv dä Bau
    Vum Dom ungerbroche.
    -
    Hä woodt nit vollendt - un dat es jot.
    Denn evven die Nitvollendung
    Määt in zom Denkmol vun Dütschlands Kraff
    Un protestantischer Sendung.
    -
    Ehr ärm Jecke vum Domverein,
    Ehr wellt met schwache Häng
    Fottsetze dat ungerbroche Werk
    Un die ahle Zwingburg vollende!
    -
    Oh domme Wahn! Verjevvens weed
    Jeschöddelt dä Klingelbüggel,
    Jebeddelt bei Ketzer un Jüdde sujar;
    Es alles froochloss un eitel.
    -
    Verjevvens weed dä jroße Franz Liszt
    Zom Beste vum Dom musizeere,
    Un ne talentvolle Künning weed
    Verjevvens deklameere!
    -
    Hä weed nit vollendt, dä Kölner Dom,
    Ovjlich die Jecke en Schwaben
    För singe Wiggerbau e janz Scheff
    Voll Stein jesandt han.
    -
    Hä weed nit vollendt, trotz all dem Jeschrei
    Vun Rave un vun Üüle,
    Die, alderdümlich jesennt, su jään
    En huhe Kirchtöön wiele.
    -
    (C) Kölsche Version vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )




    Ist möglicherweise ein Bild von York Minster

  • Caput IV ( ... he jeiht et wigger bes zom Engk vun Caput IV)
    -
    Jo, kumme weed die Zick sujar,
    Wo mer, statt in ze vollende,
    Die ennere Räum zo nem Stall
    För Pääder weed verwende.
    -
    "Un weed dä Dom ne Päädsstall,
    Wat solle mer dann aanfange
    Met dä hellije drei Künninge, die do schlofe
    Em Tabernakel do drenne?"
    -
    Su hör ich froge. Doch bruche mer uns
    En unserer Zick ze schineere?
    Die hellije drei Künninge usem Morjeland,
    Se künne wo anders loscheere.
    -
    Folcht mingem Rot un stecht se ren
    En die drei Körv us Ieser,
    Die huh zo Münster hange am Toon,
    Dä Zinter Lambäät heiß.
    -
    Fählt etwa einer vum Triumvirat,
    Su nemmt ne andere Minsch,
    Ersetzt dä Künning vum Morjeland
    Durch ne ovendländische.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings





    Ist möglicherweise ein Bild von Denkmal

  • Caput IV ( ... et jeiht wigger ... )
    -
    Doch süch! Do em Mondsching
    Dä kolossale Jesell!
    Hä rach verdüüvelt schwatz empor,
    Dat es dä Dom vun Kölle.
    -
    Hä sollt för d'r Jeis die Bastille sin,
    Un die lestije Römlinge daachte:
    En dem Riesekerker weed
    Die dütsche Vernunff verschmaachte!
    -
    Do kom dä Luther, un hä hät
    Si jroß "Halt!" jesproche -
    Zick dem Dach blevv dä Bau
    Vum Dom ungerbroche.
    -
    Hä woodt nit vollendt - un dat es jot.
    Denn evven die Nitvollendung
    Määt in zom Denkmol vun Dütschlands Kraff
    Un protestantischer Sendung.
    -
    Ehr ärm Jecke vum Domverein,
    Ehr wellt met schwache Häng
    Fottsetze dat ungerbroche Werk
    Un die ahle Zwingburg vollende!
    -
    Oh domme Wahn! Verjevvens weed
    Jeschöddelt dä Klingelbüggel,
    Jebeddelt bei Ketzer un Jüdde sujar;
    Es alles froochloss un eitel.
    -
    Verjevvens weed dä jroße Franz Liszt
    Zom Beste vum Dom musizeere,
    Un ne talentvolle Künning weed
    Verjevvens deklameere!
    -
    Hä weed nit vollendt, dä Kölner Dom,
    Ovjlich die Jecke en Schwaben
    För singe Wiggerbau e janz Scheff
    Voll Stein jesandt han.
    -
    Hä weed nit vollendt, trotz all dem Jeschrei
    Vun Rave un vun Üüle,
    Die, alderdümlich jesennt, su jään
    En huhe Kirchtöön wiele.



    Ist möglicherweise ein Bild von York Minster

  • Caput V ( ... et jeiht wigger mem eeschte Deil vun Caput V)
    -
    Un wie ich aan die Rhingbröck kom,
    Wall aan die Hafeschanz,
    Do soch ich fleeße dä Vatter Rhing
    Em stelle Mondesjlanz.
    -
    Bes mer jejröß, minge Vatter Rhing,
    Wie es et dir erjange?
    Ich han off aan dich jedaach
    Met Sehnsoch un Verlange.
    -
    Su sproch ich, do hoot ich em Wasser deef
    Su komisch jrummelije Tön,
    Wie Höstele vun nem ahle Mann,
    E Brumme un weich Jestöhn:
    -
    "Wellkumme, minge Jung, dat es meer leev,
    Dat du mich nit verjesse;
    Zick drücksehn Johre soch ich dich nit,
    Meer jing et schlääch ungerdesse.
    -
    Zo Biberich han ich Stein verschleck,
    Verhafftich, se schmeckte nit lecker!
    Doch schwerer lijje em Mage meer
    Die Väschte vum Niklas Becker.
    -
    Hä hät mich besunge, wie wann ich noch
    Die reinste Jungfrau wör,
    Die sich vun keinem kläue liet
    Dat Kränzje vun ehr Ihr.
    -
    Wann ich et höre, dat domme Leed,
    Dann mööch ich meer zerroppe
    Dä wieße Baat, ich mööch förwohr
    Mich en meer selvs ersuffe!




    Keine Fotobeschreibung verfügbar.

  • Caput V ( ... d'r zweite Deil vun Caput V ... )
    -
    "Dat ich kein reine Jungfrau ben,
    Die Franzuse wessen et besser,
    Se han met mingem Wasser off
    Vermesch ehr Seejerjewässer.
    -
    Dat domme Leed un dä domme Kääl!
    Hä hät mich schmählich blameet,
    Jewessermoße hät hä mich och
    Politisch kompromitteet.
    -
    "Denn kumme jetz die Franzuse zoröck,
    Su muss vör inne rut ich wääde,
    Ich, dä öm ehr Röckkihr su off
    Met Trone han zom Himmel jebett.
    -
    Ich han se immer jään jehatt,
    Die leev klein Franzüsjer -
    Singe un springe se noch wie söns?
    Drage noch wieße Bötzjer?
    -
    Ich mööch se su jään widdersinn,
    Doch förch ich die Persiflasch,
    Vun wäje dem verwünschte Leed,
    Vun wäje d'r Blamasch.
    -
    Dä Alfred de Musset, dä Jassebov,
    Dä kütt aan ehrer Spetz
    Villeich als Tambour, un trommelt meer vör
    All sing schläächte Wetze."
    -
    Su kühmpte dä ärme Vatter Rhing,
    Kunnt nit zefridde sich jevve.
    Ich sproch för in mänch trööslich Wood,
    Öm im et Hätz ze hevve:


    Ist möglicherweise ein Bild von eine oder mehrere Personen

Jetzt mitmachen!

Sie haben noch kein Benutzerkonto auf unserer Seite? Registrieren Sie sich kostenlos und nehmen Sie an unserer Community teil!