Rolly Brings

  • Caput VIII ( ... et jeiht wigger ... )
    -
    Domols stund alles em Blöteschmuck
    Un die Sonneleechter laachte,
    Die Vüjjel sunge su sehnsoochsvoll,
    Un die Minsche hoffte un daachte -
    -
    Se daachte: "Die magere Ritterschaff
    Weed baal vun hinne reise,
    Un dä Avscheedsdrunk weed inne kredenz
    Us lange Fläsche vun Ieser!
    -
    "Un die Freiheit kütt met Spill un Danz,
    Met d'r Fahn, dä wieß-blau-rude;
    Vielleich hollt sei sujar usem Jrav
    Dä Bonaparte, dä Dude!"
    -
    Ach Jott! die Ritter sin immer noch he,
    Un mänch ein vun dä Schranze,
    Die spindelstorkich jekumme en et Land,
    Die han jetz decke Ranze.
    -
    Die blasse Kanalje, die usjesinn
    Wie Liebe, Glaube un Hoffe,
    Se han zickdem met unserem Wing
    Sich rude Nase jesoffe - - -
    -
    Un die Freiheit hät sich d'r Fooß verrenk,
    Kann nit mih springe un störme;
    Die Trikolore en Paris
    Loort traurich erav vun dä Töön.
    -
    Dä Kaiser es operstande zickdem,
    Doch die englische Würm han
    Us im ne stelle Mann jemaat,
    Un hä leet sich widder bejrave.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings - (weed fottjesatz)
    -
    5. Mai 1821:
    Napoeleons Tod auf der britischen Insel St. Helena
    Zeichnung von Charles Steuben



    Ist möglicherweise Kunst von 1 Person

  • Caput VIII ( ... weed he fäädich üvversatz ... )
    -
    Han selver si Lichebejängnis jesinn,
    Ich soch dä jolde Wage
    Un die jolde Seejesjöttin drop,
    Die dä jolde Sarch jedrage.
    -
    Die Elysäische Felder laans,
    Durch dä Triumphbogen,
    Wall durch dä Nevvel, wall üvver dä Schnei
    Kom langsam dä Zoch jetrocke.
    -
    Messtönich schuddrich wor die Musik.
    Die Musikante starrte
    Vör Kält. Wihmödich jrößte mich
    Die Adler vun dä Standarte.
    -
    Die Minsche loorte su jeisterhaff
    En ahl Erennerung verlore -
    Dä imperiale Märchedraum
    Wor widder erop beschwore.
    -
    Ich kresch aan dem Dach. Mer sin
    Die Trone en et Auch jekumme,
    Wie ich dä verscholle Liebesrof,
    Et Vive l'Empereur! vernomme.
    -
    Op Kölsch vun Rolly Brings
    (Beim nöchste Mol kütt Caput IX draan.)
    -
    Napoleons Grabmal im Invalidendom in Paris
    -


    Ist möglicherweise ein Bild von Innenbereich

  • Caput IX
    -
    Vun Cölle wor ich drei veedel op aach
    Des Morjens fottjereis;
    Mer kome noh Hagen allt jäje drei,
    Do weed ze Meddach jespeis.
    -
    Dä Desch wor jedeck. He fung ich janz
    Die ahljermanische Köch.
    Bes meer jejröß, minge soore Kappes,
    Holdsillich sin ding Jeröch!
    -
    Jestov' Kuschteie em Kruuskühl!
    Su oß ich se ens bei d'r Mutter!
    Ehr heimische Stockfesch, sid meer jejröß!
    Wie schwemmpt ehr kloch en d'r Botter!
    -
    Jedwedem Hätz, dat föhlt, bliev
    Et Vatterland iwich döör -
    Ich maach och rääch brung jebrötsch
    Die Böcklinge un Eier.
    -
    Wie juuzte die Wöösch em sprezlije Fett!
    Die Krommetsvüjjel, die fromme
    Jebrode Engelcher met Appelmos,
    Se zwetscherte meer: Wellkumme!
    -
    Wellkumme, Landsmann, - zwetscherte se -
    Bes lang usjeblevve,
    Häs dich met fremb Jevüjjels su lang
    En d'r Fremde römjedrevve!
    -
    Et stund om Desch en Jans,
    E stell, jemötlich Wese.
    Sei hätt villeich mich ens jään jehatt,
    Wie mer beids noch jung jewäse.
    -
    Sei bleckte mich aan su bedüggungsvoll,
    Su ennich, su treu, su wih!
    Besoß en schöne Siel jewess,
    Doch wor et Fleisch ärch zih.
    -
    Och ne Sauskopp droch mer op
    En ner zenne Schössel;
    Noch immer schmöck mer dä Säu bei uns
    Met Lorbeerblädder d'r Rössel.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz met Caput X ... )
    -
    Bes meer jejröß, minge soore Kappes ...
    -
    Wilhelm Trübner / Kohlstilleben / 1880 / Museum Wiesbaden



    Keine Fotobeschreibung verfügbar.

  • Caput X
    -
    Deech hinger Hagen woodt et Naach,
    Un ich föhlte em Jedärm
    E komisch Fröstele. Ich kunnt mich eesch
    Zo Unna, em Weetshuus, erwärme.
    -
    E lecker Mädche fung ich do,
    Dat schenkte meer fründlich dä Punch en:
    Wie jääle Sigg dat Lockehoor,
    Die Auge sanf wie Mondsching.
    -
    Dä lisplije wessfälische Akzent
    Vernohm ich met Wolloss widder.
    Vill söß Erennerung dämpte dä Punch,
    Ich daach aan die leeve Bröder;
    -
    Die leeve Wessfale, womet ich su off
    En Göttingen jedrunke,
    Bes mer jeröhrt enander aan't Hätz
    Un unger de Desche jesunke!
    -
    Ich han se immer su jään jehat,
    Die leeve, jode Wessfale,
    E Volk su fass, su secher, su treu,
    Janz ohne Blende un Strunze.
    -
    Wie stunde se prächtich op d'r Mensur
    Met ehr Löwehätzer!
    Et feele su jrad, su ihrlich jemeint
    Die Quarte un die Terzer.
    -
    Se fechte jot, se drinke jot,
    Un wann se de Hand dir recke
    Zom Fründschaffsbündnis, dann kriesche se;
    Sin sentimentale Eiche.
    -
    Dä Himmel erhalt dich, wacker Volk,
    Hä sään ding Soote,
    Bewahr dich vör Kreech un Ruhm,
    Vör Helde un Heldetate.
    -
    Hä schenk ding Sön allzick
    En ärch jelind Examen,
    Un ding Döchter breng hä nett
    Unger de Haub - Amen!
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )
    -
    Der Schützenkönig in einem westfälischen Dorf.
    Nach einem Gemälde von Eduard Meyerheim in der Nationalgalerie zu Berlin



    Ist möglicherweise ein Bild von eine oder mehrere Personen

  • Caput XI
    -
    Dat es dä Teutoburger Wald,
    Dä Tacitus beschrevve,
    Dat es dä klassische Morass,
    Wo Varus steche jeblevve.
    -
    He schloch in dä Cheruskerföösch,
    Dä Hermann, dä edle Recke;
    Die dütsche Nationalität,
    Die seechte en dem Dreck he.
    -
    Hätt' Hermann nit die Schlaach jewonne,
    Met sing blonde Horde,
    Su jöv et die dütsche Freiheit nit mih,
    Mer wöre römisch jewoode!
    -
    En unserem Vatterland herrschte jetz
    Nor römische Sproch un Sitte,
    Vestale jöv et en München sujar,
    Die Schwobe heeße Quirite!
    -
    Dä Hengstenberg wör ne Haruspex
    Un jribbelte en dem Jedärm
    Vun Ooße. Neander wör ne Augur
    Un loorte noh Vüjjelschwärm.
    -
    Birch-Pfeiffer söff Terpentin,
    Wie domols die römische Dämcher.
    (Mer säät, dat se dodurch dä Urin
    Besonders jotdüffich krääte.)
    -
    Dä Raumer wör keine dütsche Lump,
    Hä wör ne römische Lumpacius.
    Dä Freiligrath wööd deechte ohne Reim
    Wie weiland Flaccus Horatius.
    -
    Dä jrove Beddeler, Vatter Jahn,
    Dä heeß jetz Grobianus.
    Me hercule! Maßmann spröch Latein,
    Dä Marcus Tullius Maßmanus!
    -
    Die Wohrheitsfründe wöödte jetz
    Met Löwe, Hyäne, Schakale
    Sick klöppe en d'r Arena, anstatt
    Met Hüng en kleine Journale.
    -
    Mer hätte e i n e Nero jetz
    Statt Landesvätter drei Dutzend em Pack.
    Mer schnedde uns die Odere op,
    Dä Knäächschaffsscherje zom Frack.
    -
    Dä Schelling wör janz ne Seneca
    Un köm en su nem Knies öm.
    För unsere Cornelius saate mer:
    Cacatum non est pictum. [Jekack es nit jemolt.]
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )
    -
    Cheruskerföösch Hermann, dä edle Recke ...


    Ist möglicherweise ein Schwarz-Weiß-Bild von 1 Person

  • Caput XI ( ... he jeiht et wigger ... )
    -
    Jottslov! Dä Hermann jewonn die Schlaach,
    Die Römer woodte verdrevve,
    Varus met sing Legione kräät en Botz
    Un mer sin Dütsche jeblevve!
    -
    Mer blevve dütsch, mer spreche dütsch,
    Wie mer et jesproche han;
    D'r Esel heiß Esel, nit 'asinus',
    Die Schwobe blevve Schwobe.
    -
    Dä Raumer blevv ne dütsche Lump
    Un kritt d'r Adlerorde.
    En Reime deechtet Freiligrath,
    Es keine Horaz jewoode.
    -
    Jottslov, dä Maßmann sprich kei Latein,
    Birch-Pfeiffer schriev nor Drame
    Un süff nit schnöde Terpentin
    Wie en Rom die jalante Dame.
    -
    Oh Hermann, dir verdanke mer dat!
    Dröm weed dir, wie et sich jehööt,
    Zo Detmold e Monument jesatz;
    Han selver subskribeet.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... et weed wiggerjonn met Caput XII ... )
    -
    Karikatur zur Dramen-Industrie der Charlotte Birch-Pfeiffer:
    Wie Frau Birch-Pfeiffer ein Bauernhaus aus Herrn Auerbachs Schwarzwald holt und mit Mann und Maus in's Berliner Theater schleppt.


    Ist möglicherweise ein Cartoon

  • Caput XII
    -
    Em näächlije Wald humpelt dohin
    Die Chaise. Do kraach et plötzlich -
    E Radd jing av. Mer halde stell.
    Dat es nit ärch erjötzlich.
    -
    Dä Postillion steich av un ielt
    En't Dörp, un ich verwiele
    Öm Meddernaach allein em Wald.
    Ringsöm ertönt e Hüüle.
    -
    Dat sin die Wölf, die hüüle su wild,
    Met usjehungert Stemme.
    Wie Leechter en d'r Dunkelheit
    Die förije Auge jlimme.
    -
    Se hoote vun minger Aankunff jewess,
    Die Biester, un meer ze Ihre
    Illumineete se dä Wald
    Un singe se ehr Chöre.
    -
    Dat es e Ständche, ich merk et jetz,
    Ich soll jefiert wääde!
    Ich worf mich jlich en Positur
    Un sproch met jeröhrt Jebääde:
    -
    "Wolfskulleje! Ich ben jlöcklich, hück
    En ör Medde ze wiele,
    Wo su vill edle Jemöter meer
    Met Leev entjäjehüüle.
    -
    "Wat ich en dem Augebleck
    Emfinge, es unermesslich;
    Ach, die schöne Stund bliev
    Meer iwich unverjesslich.
    -
    "Ich danke üch för dat Vertraue,
    Womet ehr mich beihrt
    Un dat ehr en jeder Pröfungszick
    Durch treu Bewiese bewährt.
    -
    "Wolfskulleje! Ehr hat nie jezwiefelt aan meer,
    Ehr leet üch nit fange
    Vun Bedreejer, die üch saate, ich wör
    Zo dä Hüng üvverjejange,
    -
    "Ich wör avtrünnich un wööd bahl
    Hofrot en d'r Lämmerhürde -
    Derjliche ze widderspreche wor
    Janz unger minger Würde.
    -
    "Dä Schofspelz, dä ich ömjehange
    Zowiele, öm mich opzewärme,
    Jläuvt meer 't, hä braat mich nie dohin
    För et Jlöck vun dä Schofe ze schwärme.
    -
    "Ich ben kei Schof, ich ben keine Hungk,
    Keine Hofrot un keine Schellfesch -
    Ich ben ne Wolf jeblevve, mi Hätz
    Un ming Zäng sin wölfisch.
    -
    "Ich ben ne Wolf un wääde stets
    Och hüüle met dä Wölf -
    Jo, zällt op mich un helft üch selvs,
    Dann weed och Jott üch helfe!"
    -
    Dat wor die Redd, die ich heelt,
    Janz ohne Vörbereitung;
    Verstümmelt hät Kolb sei avjedruck
    En d'r 'Allgemeine Zeitung'.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... met Caput XIII weed et wiggerjonn ... )
    -
    Abb. Caput XII:
    Dä Postillion steich av un ielt en 't Dörp, un ich verwiele öm Meddernaach allein em Wald. Ringsöm ertönnt e Hüüle.



    Ist möglicherweise ein Schwarz-Weiß-Bild

  • Caput XIII
    -
    De Sonn jing op bei Paderborn
    Met ärch verdrosse Jebääde.
    Sei driev en d'r Tat e verdreeßlich Jeschäff -
    Beleuchte die domme Ääd!
    -
    Hät sei die eine Sigg erhellt,
    Un brengk sei met strohlender Iel
    Dä andere ehr Leech, su verdunkelt allt
    Sich die eine meddlerwiel.
    -
    Dä Stein entrollt dem Sisyphus,
    Dä Danaide ehr Tonn
    Weed nie jeföllt, un dä Äädenball
    Beleuch verjevvens die Sonn! -
    -
    Un wie dä Morjenevvel zerronn,
    Do soch ich am Wääch oprage,
    Em Fröhrutsching, dat Bild vun dem Mann,
    Dä aan et Krütz jeschlage.
    -
    Met Wihmot erföllt mich jedesmol
    Dinge Aanbleck, minge ärme Vetter,
    Dä du de Welt erlüse wollts,
    Du Jeck, du Minschheitsretter!
    -
    Se han dir üvvel metjespillt,
    Die Häre vum huhe Rot.
    Wä heeß dich och redde su röckseechsloss
    Vun dä Kirch un vun dem Staat!
    -
    Zo dingem Malheur wor die Bochdruckerei
    Noch nit en dä Dage
    Erfunge; du hätts jeschrevve e Boch
    Üvver die Himmelsfroge.
    -
    Dä Zensor hädden jestreche doren
    Wat etwa aanzööchlich op Ääde,
    Un leevvoll bewaht dich die Zensur
    Vörm Jekrützichwääde.
    -
    Ach! Hätts du nor ne andere Tex
    Zo dinger Berchprädich jenomme,
    Hatts jo Jeis un Talent jenoch,
    Un kunnts schone die Fromme!
    -
    Jeldwääßeler, Bankiers häs du sujar
    Met d'r Schmeck *) jejaach usem Tempel! -
    Unjlöcklije Schwärmer, jetz hängs du am Krütz
    Als Warnung un Exempel!
    -
    *) Schmeck = Peitsche
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )
    -
    Foto: privat (Juli 2021)
    Gotisches Kreuz (1851) gegenüber dem jüdischen Friedhof in Brühl.
    -
    ... jetz hängs du am Krütz als Warnung un Exempel!



    -Keine Fotobeschreibung verfügbar.

  • Caput XIV
    -
    Ne feuchte Wind, e kahl Land,
    Die Chaise waggelt em Schlamm,
    Doch singk un klingk et en mingem Jemöt:
    Sonn, du klagende Flamm!
    -
    Dat es dä Schlussreim vun dem ahle Leed,
    Dat off ming Amm jesunge -
    "Sonn, du klagende Flamm!" dat hät
    Wie Waldhoonrof jeklunge.
    -
    Et kütt em Leed ne Mörder vör,
    Dä läävt' en Loss un Freud;
    Mer fingk in endlich em Wald jehenk
    Aan ner jraue Wigg.
    -
    Dem Mörder si Dudesordeil wor
    Jenäält am Wiggestamm,
    Dat han die Feme-Rächer jedonn -
    Sonn, du klagende Flamm!
    -
    Die Sonn wor dä Kläger, sei hatt bewirk,
    Dat mer dä Mörder verdammp.
    Ottilie hatt em Sterve jeschreit:
    Sonn, du klagende Flamm!
    -
    Un denk ich aan dat Leed, su denk ich och
    Aan die Amm, aan die leeve Ahl;
    Ich sin widder ehr brung Jeseech
    Met all dä Runzele un Falde.
    -
    Sei wor jeboore em Münsterland
    Un woss, en jroße Menge,
    Jespensterjeschichte, jrauehaff,
    Un Märcher un Volksjesänge.
    -
    Wie kloppte mi Hätz, wenn die ahle Frau
    Vun dä Künnigsdochter verzallt,
    Die einsam op d'r Heide soß
    Un die jolde Hoore strallt.
    -
    Die Jäns moot sei höde do
    Als Jänsemäd, un drevv sei
    Am Ovend die Jäns widder durch die Pooz,
    Jar troorich stonn blevv sei.
    -
    Denn aanjenäält üvver dä Pooz
    Soch sei e Rosshaup rage,
    Dat wor dä Kopp vun dem ärme Pääd,
    Dat sei en de Fremde jedrage.
    -
    Die Künningsdochter seufzte deef:
    Oh, Falada, dat du jehange!
    Dä Päädskopp erunger reef:
    Oh, wih, dat du jejange!
    -
    Die Künningsdochter seufzte deef:
    Wann dat ming Moder wöös!
    Dä Päädskopp erunger reef:
    Ehr Hätz zerbreche mööt!
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )
    -
    Illustration: Otto Ubbelohde
    -
    Dat wor dä Kopp vun dem ärme Pääd,
    Dat sei en de Fremde jedrage.



    Ist möglicherweise eine Abbildung

  • Caput XIV ( ... et jeiht wigger mem zweite Deil ... )
    -
    Met stockijem Odem luuscht' ich hin,
    Wann die Ahl äänzter un leiser
    Ze spreche aanfing un vum Rutbaat sproch,
    Vun unserem heimliche Kaiser.
    -
    Sei hät meer versechert, hä wör nit dut,
    Wie do jläuve die Jelehte,
    Hä huuste verstoche en nem Berch
    Met sing Waffejefähte.
    -
    Kyffhäuser weed dä Berch jenannt,
    Un drenne es en Höhl;
    Die Ampele erhelle su jeisterhaff
    Die huhjewölwte Säl.
    -
    Ne Marstall es dä eeschte Saal,
    Un do, do kammer sinn
    Vill dausend Pääder, blankjescherrt,
    Die aan dä Kreppe stonn.
    -
    Se sin jesaddelt un jezäump,
    Ävver vun dä Rösser
    Kei einzich wiehert, kei einzich stamp,
    Sin stell, wie us Ieser jejosse.
    -
    Em zweite Saal, op d'r Streu,
    Süht mer Zaldate lijje,
    Vill dausend Zaldate, bäätich Volk,
    Met kreejerisch trotzije Zöch.
    -
    Se sin jeröss vun Kopp bes Fooß,
    Doch all die Brave,
    Se röhre sich nit, bewääje sich nit,
    Se lijje fass un schlofe.
    -
    Huhopjestapelt em drette Saal
    Sin Schwääter, Striggäx, Speere,
    Harnische, Helme, vun Selver un Stohl,
    Altfränkische Förjewehre.
    -
    Ärch winnich Kanone, jedoch jenoch,
    Öm de Trophäe ze bilde.
    Huh rag dorus en Fahn hervör,
    Die Färv es schwatz-rut-jülde.
    -
    Dä Kaiser bewonnt dä veete Saal.
    Allt zick Johrhunderte sitz hä
    Op nem steine Stohl, am steine Desch,
    Et Haup op dä Ärm stötz hä.
    -
    Singe Baat, dä bes op de Ääd rav wooß,
    Es rut wie Förflamme,
    Zewiele kniep hä met dem Auch,
    Trick mänchmol de Braue zesamme.
    -
    (C) Op Kölsch vun Rolly Brings ( ... weed fottjesatz ... )
    -
    Illustration: Miniatur aus der "Historia Welforum"
    (Hessische Landesbibliothek Fulda )
    Kaiser Friedrich Barbarossa mit den Insignien Bügelkrone, Reichsapfel und Zepter.
    Flankiert wird er von seinen Söhnen Heinrich VI., der bereits die Königskrone trägt (links), und Friedrich von Schwaben.


    Ist möglicherweise ein Bild von 3 Personen

Jetzt mitmachen!

Sie haben noch kein Benutzerkonto auf unserer Seite? Registrieren Sie sich kostenlos und nehmen Sie an unserer Community teil!